|
Amaç
MADDE 1 –
(1) Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 sayılı Karar
gereğince tesbiti Bakanlığa bırakılan konular bu Tebliğ
ile düzenlenmiştir.
Dayanak
MADDE 2 –
(1) Bu Tebliğ, 11/8/1989 tarih ve 20249 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında
32 sayılı Karara istinaden hazırlanmıştır.
Türk
parası ve döviz
MADDE 3 –
(1) Merkez Bankası Türk parasının değerini piyasa
şartlarına göre belirleyebilmek için gerekli önlemleri
alır.
(2) Merkez Bankası ve bankalar
uluslararası piyasalarda döviz ve Türk parası ile ilgili
işlemleri yapabilirler.
(3) Konvertibl ve konvertibl
olmayan dövizler Merkez Bankasınca tespit edilir.
Efektif ve dövizi natık çekler
MADDE 4 –
(1) Bankalar, yetkili müesseseler, PTT ve kıymetli maden
aracı kuruluşları;
a) Kendilerine ibraz edilen
dövizi natık çekler karşılığında bankacılık teamüllerine
uygun olarak kısmen Türk parası ve kısmen efektif veya
tamamen efektif ödemesinde bulunabilirler.
b) Efektif veya dövizi natık
çekleri bankacılık teamüllerine uygun olarak aynı ve ayrı
cins efektiflerle değiştirebilirler. Bankalar ve PTT
bunları döviz olarak yurt dışına havale edebilirler.
c) İştiraya aldıkları
muhabirlerince veya diğer yabancı bankalarca veyahut çek
düzenlemeye yetkili kuruluşlarca düzenlenmiş çekler ile
seyahat çeklerinin tutarlarını teşkil eden dövizlerin
yurda getirilmesini temin etmekle yükümlüdürler. İştira
edilmeyerek tahsile alınan çeklerin tahsil edilmemesinden
doğan sorumluluk ilgililere aittir.
Döviz
mevcutları
MADDE 5 –
(1) Bankalar, yetkili müesseseler, PTT, kıymetli maden
aracı kuruluşları ve aracı kurumların döviz mevcutlarının
Merkez Bankasına devrine ilişkin oran ve esaslar Merkez
Bankasınca belirlenir.
Kıymetli maden ve taşlar
MADDE 6 –
(1) İlgili mevzuatta öngörülmesi veya ilgililerce talep
edilmesi halinde; dahilde işleme izin belgesi, dahilde
işleme izni, hariçte işleme izin belgesi ve hariçte işleme
izni kapsamında veya bu rejimler haricinde dış ticaret
işlemlerine konu olan kıymetli maden ve taşlar ile
bunlardan mamul eşyanın üzerine markaları ile ayarını
gösteren damga basılır ve kıymetli eşyaya ilişkin
sertifika düzenlenir.
(2) Kıymetli maden ve taşların
ayarına ilişkin ekspertiz raporu Darphane ve Damga
Matbaası Genel Müdürlüğünce veya bu Genel Müdürlükçe
yeterlilikleri onaylanan özel ayar evleri ile eksperlerce
düzenlenir.
İhracat bedellerinin yurda getirilmesi
MADDE 7 –
(1) İhracat bedelleri, Merkez Bankası tarafından esas ve
usulleri belirlenen ödeme şekillerinden birine göre yurda
getirilerek bir bankaya satılır.
(2) İhracat bedellerinin beyan
edilen Türk parası veya döviz üzerinden yurda getirilmesi
esas olup, Türk parası üzerinden yapılan ihracat
karşılığında döviz getirilmesi mümkündür.
(3) İşlenmemiş altın
ihracatında ihracat bedellerinin yurda getirilmesi
yükümlülüğü aranmaz.
(4) İhracat bedeli ile transit
ticarette satış bedelinin yolcu beraberinde efektif olarak
yurda getirilmesi halinde gümrük idarelerine beyan
edilmesi esastır. Ancak, Türkiye’de ikamet etmeyenlere
özel fatura ile yapılan satış bedeli ve yabancı taşıtlar
ile yabancı ülkelere sefer yapan yerli taşıtlara verilen
yağ, yakıt, temizlik maddeleri ve kumanya bedellerini
oluşturan efektiflerde beyan yükümlülüğü aranmaz.
(5) Irak’a gerçekleştirilen ve
tutarı 100.000 ABD Doları veya eşitine kadar olan ihracat
veya transit ticarete ilişkin mal bedellerini oluşturan
efektiflerde 31/12/2007 tarihine kadar beyan yükümlülüğü
aranmaz.
Peşin
Döviz
MADDE 8 –
(1) Peşin döviz karşılığında ihracatın 18
ay içinde gerçekleştirilmesi zorunludur. Ancak, gemi inşa
ve ihraç (hazır gemi hariç) bedeli olan peşin dövizlerde
bu süre 24 aydır. Dahilde İşleme İzin Belgesi ve Vergi,
Resim ve Harç İstisna Belgesi kapsamında ihracat, ihracat
sayılan satış ve teslimler ile döviz kazandırıcı hizmet ve
faaliyetlerle ilgili olarak sağlanan peşin dövizlerin
kullanım süresi belge süresi (ek süreler dahil) kadardır.
(2) İade edilen veya süresi
içinde ihracatı gerçekleştirilemeyen peşin dövizler
prefinansman hükümlerine tabi olur. Prefinansman
hükümlerine tabi hale gelen peşin dövizlerin, ihracat
taahhüt sürelerinin ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde
uzatılması halinde, alıcının muvafakat etmesi kaydıyla
kullanım süreleri de verilen ek süre kadar uzatılmış
sayılır.
(3) Alıcıdan temin edilen
prefinansman peşin döviz hükmünde olup, döviz alışı peşin
döviz olarak yapılır.
Özelliği olan ihracat
MADDE 9 –
(1) Yurtdışına müteahhit firmalarca yapılacak ihracatın
bedelinin 365 gün içinde yurda getirilerek bir bankaya
satılması zorunludur.
(2) Konsinye yoluyla yapılacak
ihracatta bedellerin kesin satışı müteakip; uluslararası
fuar, sergi ve haftalara bedelli olarak satılmak üzere
gönderilen malların bedellerinin ise gönderildikleri fuar,
sergi veya haftanın bitimini müteakip 180 gün içinde yurda
getirilerek bir bankaya satılması zorunludur.
(3) İlgili mevzuat hükümlerine
göre yurt dışına geçici ihracı yapılan malların verilen
süre veya ek süre içinde yurda getirilmemesi veya bu
süreler içerisinde satılması halinde satış bedelinin süre
bitiminden veya kesin satış tarihinden itibaren 90 gün
içinde yurda getirilerek bir bankaya satılması zorunludur.
(4) Yürürlükteki İhracat Rejimi
ve Finansal Kiralama (leasing) Mevzuatı çerçevesinde
yapılan kredili veya kiralama yoluyla yapılan ihracatta,
ihracat bedelinin kredili satış veya kiralama
sözleşmesinde belirlenen vade tarihlerini izleyen 90 gün
içinde yurda getirilerek bankalara satılması zorunludur.
İhracat işlemlerinde sorumluluk
MADDE 10 –
(1) İhraç edilen malların bedelinin süresinde yurda
getirilerek, bankalara satılmasından ve ihracat hesabının
süresinde kapatılmasından ihracatçılar sorumludur.
(2) Alacak hakkının satın
alınması suretiyle ticari riskin faktör kuruluşlarınca
üstlenilmesi durumunda, ihracat bedelinin yurda
getirilmesi ile ilgili sorumluları belirlemeye Müsteşarlık
yetkilidir.
(3) İhracata aracılık eden
bankalar ihracat bedellerinin yurda getirilmesini ve
satışının yapılmasını izlemekle yükümlüdür.
İhracat bedelinden indirimler
MADDE 11 –
(1) İhracatla ilgili navlun, sigorta primi, komisyon,
ardiye, depolama, antrepo, gümrük resmi, harç ve faktoring
masrafları ile uluslararası para piyasalarında geçerli
faiz oranlarını geçmemek üzere iskonto giderleri gibi
masraflar için yapılacak indirimler ile konsinyasyon
yoluyla ihraç edilen mallarla ilgili nakil, muhafaza,
bakım ve fümügasyon, rafa, satış ve benzeri masrafların
ihracat bedelinden mahsubu veya görünmeyen işlemlere
ilişkin hükümler çerçevesinde döviz transferi talepleri
bankalarca incelenip sonuçlandırılır.
(2) Ticari teamüllerin gereği
olarak satış akdinde veya akreditiflerde ayrıca varış
yerinde tartı ve analiz yapılması şartı bulunuyorsa, tartı
ve analiz sonucunda tespit edilen vezin noksanlığı veya
kalite farkı ile ekspertiz ve tahkim ücretleri ve rafa (maniplasyon)
masraflarının (hariçteki gözetme şirketleri ücretleri
dahil) mal bedelinden mahsubu veya görünmeyen işlemlere
ilişkin hükümler çerçevesinde döviz transferi talepleri
bankalarca incelenip sonuçlandırılır.
(3) Bedel getirme süreleri
içinde yurda getirilen ihracat bedelleri, bağlı muamele
hükümleri saklı kalmak kaydıyla ihracatçının ithalat
bedelleri, sermaye hareketlerine ilişkin ödemeler ve
görünmeyen işlemlere ilişkin giderleri ile transit
ticaretinin alış bedeli ile mahsup edilebilir.
(4) Dışticaret mevzuatı
hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilen mal ihraç ve
ithalinde, tarafların aynı kişiler olması ve ihraç
bedellerinin yurda getirilme süresi içinde kalınması
kaydıyla, mal ihraç ve ithal bedellerinin mahsubu
mümkündür.
(5) Fıkra (3) ve (4)’de
belirtilen haller dışında kalan talepler Müsteşarlıkça
incelenip sonuçlandırılır. İhracat bedellerinden mahsuba
izin verilen hallerde, ihracat bedelleri süresi içinde
yurda getirilmiş sayılır. Mahsuba tabi tutulan kısım için
mahsup tarihinde geçerli döviz alış kuru üzerinden döviz
alım ve satım belgeleri düzenlenir.
İthalat bedellerinin ödenmesi
MADDE 12 –
(1) İthalat bedelleri, banka kaynaklarından, ithalatçıya
ait döviz tevdiat hesaplarından, alışı yapılmamış ihracat
bedelinden, kredi kartından veya sermaye hareketlerine
ilişkin hükümler çerçevesinde sağlanan kredilerden
karşılanmak suretiyle bankacılık teamüllerine ve alıcı ile
satıcı arasındaki sözleşmelere uygun şekilde Türk Parası
veya döviz olarak ödenir.
(2) Bağlı muamele yoluyla
yapılacak ithalat hükümleri saklıdır.
(3) İthalatta ödeme şekillerine
ilişkin esas ve usuller Merkez Bankasınca belirlenir.
Transit ticaret
MADDE 13 –
(1) Transit ticarete ilişkin usul ve esaslar Merkez
Bankasınca belirlenir.
Bağlı
muamele veya takas
MADDE 14 –
(1) Dış Ticaret Mevzuatı kapsamında yapılacak bağlı
muamele veya takas işleminde, mukabil ithalatın
yapılmaması halinde Türk Parası Kıymetini Koruma
Hakkındaki Karar ve bu Karara ilişkin Tebliğ hükümleri
uygulanır.
Hesap
kapatma, ihbar ve ek süre
MADDE 15 –
(1) Ticari amaçla mal ihracında ve transit ticarette,
bedelleri yurda getirilme süresi içinde gelen ihracat ve
transit ticaret ile ilgili hesaplar aracı bankalarca
kapatılır.
(2) İthalat taahhüt
hesaplarının takibi yapılmaz.
(3) Dış ticaret mevzuatı
çerçevesinde bağlı muamele yoluyla yapılacak ihracata ait
hesapların, verilecek süre (ek süreler dahil) sonundan
itibaren 90 gün içinde kapatılması zorunludur.
(4) Süresi içinde kapatılmayan
ihracat ve transit ticaret hesapları aracı bankalarca 10
işgünü içinde muamelenin safhalarını belirten taahhütlü
bir mektup göndermek veya makbuz mukabili teslim etmek
suretiyle ilgili Kambiyo Müdürlüğüne ihbar edilir.
(5) Kambiyo müdürlüklerince,
ihbarı müteakip 20 iş günü içinde ilgililere hesapların
kapatılmasını teminen 90 gün süreli ihtarname gönderilir.
Bu süre içinde hesapların kapatılması veya 16 ncı maddede
belirtilen mücbir sebep hallerinin ya da haklı durumun
belgelenmesi gereklidir.
(6) Mücbir sebeplerin varlığı
halinde, mücbir sebebin devamı müddetince altışar aylık
dönemler itibariyle ilgili Kambiyo Müdürlüğünce ek süre
verilir.
(7) Mücbir sebep halleri
dışında kalan haklı durumların varlığı halinde, hesapların
kapatılmasına ilişkin bir yıla kadar olan ek süre
talepleri, firmaların haklı durumu belirten yazılı
beyanına istinaden altışar aylık devreler halinde kambiyo
müdürlüklerince, bir yıllık süreden sonraki ek süre
talepleri Müsteşarlıkça incelenip sonuçlandırılır.
Mücbir
sebep halleri
MADDE 16 –
(1) Mücbir sebep kabul edilebilecek haller;
a) İthalatçı veya ihracatçı
firmanın infisahı, iflası, konkordato ilan etmesi veya
faaliyetlerini daimi olarak tatil etmesi, şahıs
firmalarında firma sahibinin ölümü,
b) Grev, lokavt ve avarya hali,
c) İhracatçı veya ithalatçı
memleket resmi makamlarının karar ve işlemleri ya da
muhabir bankaların muameleleri dolayısıyla hesapların
kapatılmasının imkansız hale gelmesi,
ç) Tabii afet, harp ve abluka
hali,
d) Malların kaybı, hasara
uğraması veya imha edilmesi,
e) İhtilaf nedeniyle dava
açılması veya tahkime başvurulması,
Mücbir sebep hallerinin
tevsiki;
(a) ve (e) halinin yetkili
mercilerden, (b) ve (ç) halinin, ithalatçının bulunduğu
memleketin resmi makamlarından veya mahalli odaca tasdik
edilmiş olmak kaydıyla alıcı veya ithalatçı firmadan (harp
ve abluka hali hariç), (c) halinin resmi makamlarımızdan,
ithalatçının bulunduğu memleketin resmi makamlarından veya
muhabir bankalardan, (d) halinin ise sigorta
şirketlerinden, uluslararası gözetim şirketlerinden veya
ilgili ülke resmi makamlarından alınmış belgelerle tevsik
edilmesi şarttır.
(2) Mücbir sebep halleri ile
ilgili olarak yurtdışından temin edilecek belgelerin dış
temsilciliklerimizce veya Lahey Devletler Özel Hukuku
Konferansı çerçevesinde hazırlanan Yabancı Resmi
Belgelerin Tasdik Mecburiyetinin Kaldırılması Sözleşmesi
hükümlerine göre onaylanmış olması gerekir.
Terkin
MADDE 17 –
(1) Her bir gümrük beyannamesi veya transit ticaret formu
itibariyle;
a) Mücbir sebeplerin varlığı
dikkate alınmaksızın 100.000 ABD Doları veya eşitine kadar
noksanlığı olan (sigorta bedellerinden kaynaklanan
noksanlıklar dahil) ihracat ve transit ticaret hesapları
doğrudan bankalarca ödeme şekline bakılmaksızın,
b) Bu Tebliğin 16 ncı
maddesinde belirtilen mücbir sebep halleri göz önünde
bulundurulmak suretiyle 200.000 ABD Doları veya eşitine
kadar açık hesaplar Kambiyo Müdürlüklerince,
c) İhracatçının veya transit
ticaret tacirinin bir önceki takvim yılında ve/veya cari
yılda yurda getirdiği toplam ihracat ve transit ticaret
bedeli döviz tutarının yüzde beşine kadar noksanlıklarda
mücbir sebeplerin varlığı aranmaksızın açık hesaplar
Kambiyo Müdürlüklerince,
terkin edilmek suretiyle
kapatılır.
(2) Bunun dışında kalan terkin
talepleri bu Tebliğin 16 ncı maddesinde belirtilen mücbir
sebepler ile haklı durumlar gözönünde bulundurulmak
suretiyle Müsteşarlıkca incelenip sonuçlandırılır.
Yurt
dışına sermaye ihracı
MADDE 18 –
(1) Türkiye’de yerleşik kişiler, yurt dışında şirket
kurmak, mevcut şirketlere ortak olmak veya şube açmak için
yaptıkları ilk nakdi ve/veya ayni sermaye ihracını
müteakip üç ay içerisinde, Müsteşarlığın internet
adresinde yer alan (EK-1) yurt dışına sermaye ihracına
ilişkin bilgi formunu açıklamalar doğrultusunda doldurarak
Müsteşarlığa gönderirler.
(2) Sermaye ihracı
gerçekleştiren Türkiye’de yerleşik kişiler, her takvim
yılını müteakip üç ay içerisinde Müsteşarlığın internet
adresinde yer alan bilgi formunu, formda istenilen
bilgileri ve yapılan transferleri güncelleyerek
Müsteşarlığa gönderirler.
(3) Türkiye’de yerleşik
kişiler, tasfiye edilen veya devredilen yurt dışındaki
şirket, ortaklık ve şubelerinin durumu hakkında, tasfiye
sürecinin sona ermesini veya devredilmesini müteakip en
geç üç ay içerisinde, Müsteşarlığa bilgi verirler.
Krediler
MADDE 19 –
(1) Türkiye'de yerleşik kişiler, yurt dışından
sağladıkları kredileri bankalar aracılığı ile kullanırlar.
Ancak;
a) Türkiye’de yerleşik
kişilerin yurt dışındaki işleriyle ilgili olarak yurt
dışından sağladıkları krediler,
b) Türkiye’de yerleşik
kişilerce ihracat kredi kurumlarından veya ihracat kredisi
garanti kuruluşlarının garantisi kapsamında yurt dışından
sağlanan ve doğrudan yurt dışındaki ihracatçı firmaya
ödenen krediler,
c) İhracat kredi veya garanti
kuruluşu olmamakla birlikte, nakit kredi yerine malın
peşin alımı ve vadeli finansman desteği sağlayan yurt
dışındaki kalkınma bankalarından sadece mal ithaline
yönelik sağlanan krediler,
ç) Türkiye’de yerleşik
kişilerce yurt dışından gemi satın alınması amacıyla
yapılacak ithalat kapsamında sağlanan krediler,
için bu şart aranmaz.
(2) Türkiye’de yerleşik
kişilerce yurt dışından temin edilen kredilerin kullanımı
için borçlunun, kredinin vadesi, faiz oranı ve benzeri
bilgileri içeren kredi sözleşmesi ile birlikte kullanıma
aracılık eden bankaya başvurması gereklidir.
(3) Türkiye Cumhuriyeti adına
Hazine Müsteşarlığınca borçlu veya garantör sıfatıyla yurt
dışından sağlanan kredilerin yurt içi veya yurt dışında
kullanımına ilişkin esas ve usuller Müsteşarlıkça
belirlenir.
(4) Döviz kredilerinin alınma
ve verilmesinde lehte ve aleyhte doğacak kur farkları
ilgililere aittir.
(5) Yurt dışından sağlanan
prefinansman kredilerinin vadeleri azami 18 aydır.
(6) Gemi inşa ve ihracının
finansmanı amacıyla kullanılacak kredilerin (hazır gemi
hariç) vadesi 24 aydır. Dahilde İşleme İzin Belgesi ve
Vergi, Resim ve Harç İstisna Belgesi kapsamında ihracat,
ihracat sayılan satış ve teslimler ile döviz kazandırıcı
hizmet ve faaliyetlerin finansmanı amacıyla sağlanan
kredilerin vadeleri belge süresi (ek süreler dahil)
kadardır.
(7) Yurt dışından sağlanan
prefinansman kredileri ile Türkiye’deki bankalarca ihracat
ve döviz kazandırıcı faaliyetlerin finansmanı amacıyla
kullandırılan döviz kredilerine ilişkin taahhüt
sürelerinin ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde
uzatılması halinde, prefinansman amirinin veya krediyi
kullandıran bankanın muvafakat etmesi kaydıyla, bu
kredilerin vadeleri verilen ek süreler kadar uzatılmış
sayılır.
(8) Bankalar birbirlerine,
bankacılık teamülleri çerçevesinde doğrudan veya
uluslararası sendikasyona katılım yoluyla, vade sınırı
bulunmaksızın döviz kredisi açabilirler.
(9) Bankalar, Türkiye'de
yerleşik kişilere yatırım mallarının ithalatının
finansmanı için açtıkları döviz kredilerinin üçte birine
kadar işletme ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla döviz
kredisi açabilirler.
(10) Bankalar, Türkiye'de
yerleşik kişilere, kredi kartlarını yurt dışındaki
harcamaları için $50.000.-lık limit içerisinde
rotatif kullandırabilirler. Ancak hesap
bakiyelerinde $ 50.000.- lık limit üzerinde oluşacak
depasmanın 30 gün içerisinde kapatılması gerekir.
Kamu
kurum ve kuruluşları tarafından temin edilen kredilerin
bildirimi
MADDE 20 –
(1) Hazine’nin geri ödeme garantisi olmadan dış kredi
anlaşması yapan;
a) 5018 sayılı Kanunun (II)
sayılı cetvelinde bulunan Özel Bütçe Kapsamındaki
İdareler,
b) Kamu iktisadi teşebbüsleri
ve bağlı kurumları,
c) Özel hukuk hükümlerine tâbi
olmakla beraber sermayesinin yüzde ellisinden fazlası
kamuya ait olan kuruluşlar,
ç) Fonlar,
d) Kamu bankaları, yatırım ve
kalkınma bankaları,
e) Büyükşehir belediyeleri,
belediyeler ve bunlara bağlı kuruluşlar ile sair yerel
yönetim kuruluşlarının,
yurt dışından sağladıkları ve
ithalatta vadeli ödeme şekilleri dışındaki bir yıldan (365
gün) uzun vadeli kredi anlaşmaları ile bu kurum ve
kuruluşların yap-işlet-devret, yap-işlet ile işletme hakkı
devri ve benzeri finansman modelleri çerçevesinde Hazine
yatırım garantisi kapsamında gerçekleştirilmesi öngörülen
projeler için sağlanan ve ithalatta vadeli ödeme şekilleri
dışındaki bir yıldan (365 gün) uzun vadeli kredi
anlaşmalarını bu Tebliğ’in eki Ek:2’de yer alan Kredi
Bilgi Formu ve Ek:3’de yer alan Kredi İzleme Formu ile
birlikte, Dış Finansman Numarası (DFN) alınmasını teminen,
anlaşma tarihinden itibaren 30 gün içinde Müsteşarlık Dış
Ekonomik İlişkiler Genel Müdürlüğü’nden alınan ön izin ile
birlikte, Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğü’ne göndermeleri
zorunludur. Sözkonusu kurum ve kuruluşlar tarafından
sağlanan kredilere ilişkin kullanımlar, ana para geri
ödemeleri, faiz ve diğer ödeme bilgileri, geçmiş tüm
bilgileri de içerecek şekilde, Ek:3’de yer alan Kredi
İzleme Formu ile birlikte gerçekleşme tarihinden itibaren
10 gün içinde bankalar ile kredi borçlusu tarafından
Müsteşarlık Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğü’ne gönderilir.
(2) Kurum ve kuruluşların,
Hazine geri ödeme garantisi altında, gerçekleştirilmesi
öngörülen projeler tahtında yurtdışından sağladıkları
ithalatta vadeli ödeme şekilleri dışındaki bir yıldan
(365 gün) uzun vadeli kredilere ilişkin olarak imzalanan
anlaşmalar çerçevesinde borçlu kurum ve kuruluşlarca
gerçekleştirilen kullanımlar, anapara geri ödemeleri, faiz
ve diğer ödemeleri, geçmiş tüm bilgileri de içerecek
şekilde bu Tebliğ’in ekinde (Ek:3) yer alan Kredi İzleme
Formu ile işlem tarihinden itibaren 10 gün içinde
bankalar ile kredi borçlusu kurum ve kuruluşlar tarafından
Müsteşarlık Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğü’ne
gönderilmesi zorunludur.
(3) Kurum ve kuruluşların
Hazine’nin kısmi garantisi altında sağladıkları krediler
için de gerçekleştirilen kullanımlar, anapara geri
ödemeleri, faiz ve diğer ödemeleri, geçmiş tüm bilgileri
de içerecek şekilde bu Tebliğ’in ekinde (Ek:3) yer alan
Kredi İzleme Formu ile işlem tarihinden itibaren 10 gün
içinde bankalar ile kredi borçlusu kurum ve kuruluşlar
tarafından Hazine garantili ve garantisiz kısımları için
ayrı ayrı hazırlanarak Müsteşarlık Kamu Finansmanı Genel
Müdürlüğü’ne gönderilir.
Kişisel sermaye hareketleri
MADDE 21 –
(1) Kişisel borçlar, armağan, hediye, bağış, çeyiz, gelin
veya güveyin karşı tarafa verdiği para, miras, veraset
veya kalan mal, göçmen işçilerin kendi ülkesindeki
borçlarının tasfiyesine yönelik ödemeler ve göçmenlerin
varlıkları kişisel sermaye hareketleri kapsamında
değerlendirilir.
Yurt
dışı müteahhitlik hizmetleri
MADDE 22 –
(1) Müsteşarlık yurt dışı müteahhitlik hizmetlerinin ülke
yararına geliştirilmesi ve desteklenmesi amacıyla ilgili
kamu ve özel kuruluşlardan bilgi toplanması ile bunlar
arasındaki bilgi paylaşımı ve koordinasyona katkıda
bulunmak için gerekli tedbirleri almaya yetkilidir.
Süreler
MADDE 23 –
(1) Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkındaki 32 sayılı
Karar ile söz konusu Karara ek olarak yayımlanacak
kararlarda ve bunlara ilişkin tebliğlerde belirtilen hak
doğurucu ve hak düşürücü ve uyulmaması aykırılık oluşturan
sürelerin hesaplanmasında işlemin yapıldığı gün hesaba
katılmaz. Ancak, hesaplanacak sürelerin son günü resmi
tatile rastlarsa, süreler izleyen ilk iş günü çalışma
saati sonunda biter.
(2) Süreler gün olarak ifade
edilmiş bulunduğu takdirde ilk gün (işlemin yapıldığı gün)
hesaba katılmaz. Günler ertesi günden hesaplanmaya
başlanır ve süre son günün çalışma saati sonunda biter.
(3) Süreler ay olarak
gösterildiği takdirde sürenin bitimi, izleyen ayların
işlem tarihine tekabül eden tarihteki günün mesai saati
sonudur. O ayda işlem tarihine tekabül eden bir gün
bulunmuyor ise sürenin bitimi ayın son günüdür.
(4) Süreler yıl olarak
belirlendiği takdirde ise sürenin bitimi, izleyen yılların
işlemin yapıldığı ay ve tarihe tekabül eden ay ve
tarihteki günün çalışma saati sonudur.
Usul
ve müşterek hükümler
MADDE 24 –
(1) Türk parası kıymetini koruma hakkında kararlar ve bu
kararlara ilişkin tebliğler uyarınca Merkez Bankasınca
çıkarılan genelgeler tebliğ hükmündedir.
(2) Bu Tebliğde öngörülenler
dışında kalan haller Müsteşarlıkca incelenip
sonuçlandırılır.
Yürürlükten kaldırılan mevzuat
MADDE 25 –
(1) 20/6/1991 tarih ve 20907 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan 91-32/5 sayılı Tebliğ yürürlükten
kaldırılmıştır.
(2) 2/2/1996 tarih ve 22542
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 96-32/16 sayılı Tebliğ
yürürlükten kaldırılmıştır.
Lehe
hükümler
GEÇİCİ MADDE 1 –
(1) Yürürlükten kaldırılan tebliğler hükümlerine göre
başlamış olup henüz sonuçlanmamış işlemler, ilgili tebliğ
hükümlerine tabidir. Ancak aksine bir hüküm olmadıkça bu
Tebliğ'in ilgililer lehine olan hükümleri uygulanır.
Yürürlük
MADDE 26 –
(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 27 –
(1) Bu Tebliğ hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı
olduğu Bakan yürütür.
Ekleri
İçin
Tıklayınız |
