T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE

ESAS NO : 1994/4862 

KARAR NO : 1995/1750

KONU : Gerçek usulde gelir vergisi mükellefinin işi terk ettikten sonra, aynı işyerinde aynı işe eşi tarafından götürü usulde başlanılmasının muvazaa olduğu; eşin mükellefiyeti iptal edilmesi gerektiği hk.

İSTEMİN ÖZETİ : Camcılık faaliyetinden dolayı götürü usulde mükellef olan davacının mükellefiyetinin iptali yolunda tesis edilen işleme karşı açılan davayı; camcılık işinden dolayı daha önce gerçek usulde gelir vergisi mükellefi olarak faaliyet gösteren yükümlünün eşi.......'ın işini 31.12.1989 tarihinde terki sonucu aynı iş yerinde ve aynı faaliyet dolayısıyla davacının 2.3.1992 tarihinde götürü usulde mükellefiyet kaydı yaptırdığı, ancak iş yerinde düzenlenen 7.12.1993 günlü yoklama fişi ile söz konusu işyerinde işlerin ....tarafından yürütüldüğü, davacının işyerinde bulunmadığı, ayrıca camcılık işine ilaveten hırdavat inşaat malzemesi ve boya maddesi alım satımı yapıldığı hususlarının tesbit edildiği, böylece anılan işyerinde faaliyetlerin bizzat....tarafından yürütüldüğü ve mükellefiyet değişikliğinde muvazaa bulunduğu gerekçesiyle uyuşmazlık konusu götürü usulde mükellefiyet tescilinin iptal edildiğinin anlaşıldığı, bu durumda mükellefin şahsında değişiklik yapılmak suretiyle daha az vergi ödemenin amaçlandığı açık olduğundan, davalı idarece götürü mükellefiyet kaydının re'sen iptali yolunda yapılan işlemde kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden....Vergi Mahkemesinin 30.6.1994 gün ve E:1994/14, K:1994/665 sayılı kararının; mükellefiyet tesisinde muvazaanın söz konusu olmadığı ileri sürülerek bozulması istemidir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan ................ Vergi Mahkemesinin 30.6.1994 gün ve E:1994/14, K:1994/665 sayılı kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, 6.6.1995 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

Başa Dön