Karar No : 2001/4413

KONU : Fire ve randıman yoluyla bulunan matrah farkına kusur cezası uygulanması gerektiği hk.

İstemin Özeti : Kasaplık faaliyetinde bulunan yükümlünün 1999 yılı hesaplarının incelenmesi sonucu düzenlenen inceleme raporuna dayanılarak aynı yılın Ocak ile Aralık dönemleri için adına re’sen salınan ağır kusur cezalı katma değer vergisinin terkini istemiyle açılan davayı; dosyanın incelenmesinden, 1998 yılında toplam satış hâsılatının, randıman yoluyla yapılan inceleme sonucu bulunan hâsılatın altında kalması nedeniyle aradaki fark üzerinden cezalı tarhiyat yapılmadığının anlaşıldığı, bulunan matrahın doğruluğunun araştırılması bakımından Mahkemelerince yapılan ara kararları ile yükümlünün faaliyet gösterdiği iş kolunda geçerli olan fire oranlarının Et Balık Kurumu Genel Müdürlüğü, ... Et Kombinası Müdürlüğünden sorulduğu, ara kararı cevabı olarak gönderilen fire oranları çerçevesinde yükümlünün 1998 yılı defter ve belgeleri üzerinde yaptırılan ve Mahkemelerince de uygun bulunan bilirkişi raporunda; emtia dengesinin yeniden kurulması sonucu bulunan matrah üzerinden 657.063.553 TL. ödenecek vergi çıktığının saptandığı, bu miktar katma değer vergisinin ağır kusur cezalı olarak onanması icap ettiği gerekçesiyle kısmen kabul eden ... Vergi Mahkemesinin 17.7.2000 tarih ve 2000/389 sayılı kararının; vergi dairesi müdürlüğü tarafından inceleme raporundaki tespitler doğrultusunda salınan cezalı verginin yerinde olduğu, yükümlü tarafından ise, belediyeden istenilen bilgilerin sağlıklı bilgiler olmadığı, cezanın kusur cezası olması gerektiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü:

Uyuşmazlıkta; kasaplık faaliyetinde bulunan yükümlünün 1998 yılı hesaplarının incelenmesi sonucu düzenlenen inceleme raporuna dayanılarak adına re’sen salınan ağır kusur cezalı katma değer vergisinin terkini istemiyle açılan davayı kısmen kabul eden Vergi Mahkemesi kararının taraflarca bozulması istenilmektedir.

Vergi Dairesi ve yükümlünün vergi aslına yönelik olarak ileri sürdüğü iddialar, 2577 sayılı İdarî Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp kararın usule ve hukuka uygun bu kısmının bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.

Ağır kusur cezasına gelince;

Matrah farkının bulunuş şekli ve olayın mahiyeti dikkate alındığında tarhiyata ağır kusur cezası yerine kusur cezası uygulanması gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle Vergi dairesi Müdürlüğü temyiz isteminin reddine, Yükümlü temyiz isteminin kısmen reddine, kısmen kabulüne, ... Vergi Mahkemesinin 17.7.2000 tarih ve 2000/389 sayılı kararının vergi aslına ilişkin hüküm fıkrasının onanmasına, ağır kusur cezasına ilişkin hüküm fıkrasının ise bozulmasına, 20.11.2001 tarihinde oy birliği ile karar verildi.