İstemin Özeti : Yükümlünün 1998 yılına ilişkin katma değer vergisi beyannamelerine ait yıllık bildirimi süresinde vermediğinden bahisle adına kesilen özel usulsüzlük cezasının terkini istemiyle açılan davayı; 213 sayılı Kanunun 148/1. maddesinde, kamu idareleri ve müesseselerin, mükellefler veya mükelleflerle muamelede bulunan diğer gerçek ve tüzel kişilerin Maliye Bakanlığının veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların isteyecekleri bilgileri vermeye mecbur olduklarının hükme bağlandığı, anılan kanunun olay tarihinde yürürlükte bulunan mükerrer 355. maddesinde, bu Kanunun 86, 148, 149, 150, 256, ve 257. maddelerinde yer alan zorunluluklara uymayanlara özel usulsüzlük cezası kesileceğinin açıklandığı, anılan maddenin son fıkrasında ise bu hükmün uygulanması için 148. madde gereğince bilgi istenilirken yapılacak tebliğlerde, bilginin verilmesi için tayin olunan süre ile süresinde cevap verilmediği, eksik veya yanıltıcı bilgi verildiği takdirde haklarında Kanunun ceza hükümlerinin uygulanması cihetine gidileceğinin ilgililere yazılı olarak bildirilmesi gerektiğinin belirtildiği, yukarıda belirtilen maddeye göre ceza kesilebilmesi için yükümlülerden bilgi veya bildirimlerin verilmesinin yazılı olarak istenilmesi ve tayin olunan sürede yerine getirilmemesi halinin mevcut olması gerektiği, olayda yükümlünün 1998 yılına ait katma değer vergisi yıllık bildirimi 25 Haziran 1999 tarihine kadar vermesi gerekirken bu sürede verilmediğinden bahisle 213 sayılı Kanunun mükerrer 355. maddesine göre özel usulsüzlük cezası kesildiği, ancak ceza kesilmeden önce davalı idare tarafından yıllık bildirimin yazılı olarak istenilmediğinin anlaşıldığı, bu durumda katma değer vergisine ilişkin yıllık bildirim verilmesi hususunun bir yazıyla istenilmesi yoluna gidilmeden kesilen özel usulsüzlük cezasında isabet görülmediği gerekçesiyle kabul ederek özel usulsüzlük cezasını terkin eden ... Vergi Mahkemesinin 29.11.1999 tarih ve K:1999/202 sayılı kararının; 235 Nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği hükümleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü:

Temyiz edilen ... Vergi Mahkemesinin 29.11.1999 tarih ve K:1999/202 sayılı kararında, 2577 sayılı İdarî Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan Mahkeme kararının onanmasına 21.12.2001 tarihinde oy birliği ile karar verildi.