DANIŞTAY DÖRDÜNCÜ DAİRE

Esas No : 1993/350 

Karar No : 1994/1062

KONU: Kurumun ortaklarına ve ortaklarının ilgili olduğu başka kurumlara devamlı olarak faizsiz ödünç para vermesinin örtülü kazanç dağıtımı olduğu hk.

İstemin Özeti : Davacı kurumun, 1986 takvim yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu, 31.12.1986 tarihi itibariyle toplam 783.912.949,40 lira alacağının ............. Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinden olan alacağı olarak 1986 envanter defterine kayıtlı olmasına rağmen bu alacağa diğer şirket ve ortaklardan olan alacağının da dahil olduğunun saptanması üzerine davacı kurumun ortaklarına ve ortaklık münasebeti bulunan diğer kurumlara yüksek meblağda ve faizsiz ödünç para vermek suretiyle örtülü kazanç dağıttığı ve bu miktarın maddi delillere dayanılarak tespiti olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davacı kurum adına resen kurumlar vergisi salınmış, kaçakçılık cezası kesilmiştir. ............ Vergi Mahkemesinin 25.11.1992 günlü ve E:1991/2516, K:1992/2325 sayılı kararıyla; ortakları aynı olan diğer iki şirketten ve ortaklarından devamlı yüksek miktarlarda alacaklı bulunan davacı şirketin faiz, komisyon v.s. adları ile herhangi bir bedel almaması karşısında, örtülü kazanç dağıttığının kabulü gerektiğinden örtülü olarak dağıtıldığı kabul edilen tutarın resen takdiri ile vergi ve ceza salınmasında kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, bilançodaki bir hesap kaydının yeterince açık olmaması tüm defter kayıtlarının ihticaca salih olmadığını göstermeyeceğinden olayda resen takdir nedeni bulunmadığını, işletmenin varlığından ve nakten veri-diği kabul edilen C/H borç bakiyeleri gerçekte hatır senetlerinin ticari gerçeklere göre işletmelerinde kullanılmasından doğduğunu gerçekleri gösteren defter kayıtlarıyla ilgili belgelere itibar edilmediğini, bilirkişi istemlerinin karşılanmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü :

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.

Bu nedenle temyiz isteminin reddine, 23.2.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.

 

Başa Dön