MADDE 1 – 03/11/2006 tarih ve 26335 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 41 Sıra Nolu Finansal Araçlar: Muhasebeleştirme ve Ölçmeye İlişkin Türkiye Muhasebe Standardı (TMS 39) Hakkında Tebliğin ekinde yer alan "TMS 39 Finansal Araçlar: Muhasebeleştirme ve Ölçme " Standardının 1 inci Paragrafından önce gelmek üzere aşağıdaki başlık eklenmiştir.

“Amaç”

MADDE 2 – Aynı Standardın 30 uncu Paragrafının (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(b) İşletmenin devam eden ilgisinin devredilen varlık üzerine yazılan veya satın alınan bir opsiyon sözleşmesi (veya her ikisi) şeklinde olması durumunda, söz konusu ilginin düzeyi işletmenin geri satın alabileceği devredilen varlık tutarı kadardır. Ancak gerçeğe uygun değerinden ölçülen bir varlık üzerinde yazılı bir satım opsiyonunun tesis edilmesi durumunda, işletmenin devam eden ilgisi, devredilen varlığın gerçeğe uygun değeri ile opsiyon için uygulanacak işlem fiyatından düşük olanı ile sınırlıdır (bakınız: Paragraf UR48).”

MADDE 3 – Aynı Standardın 47 nci Paragrafının (d) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

   “(d) Bir krediyi piyasa faiz oranlarının altında bir faiz oranından kullandırmaya yönelik taahhütler. Bu tür taahhütler, ilk muhasebeleştirmenin ardından, taahhüt eden tarafından (Paragraf 47 (a) geçerli olmadığı sürece).”

MADDE 4 – Aynı Standardın ayrılmaz parçası olan EK-A Uygulama Rehberinin 4 üncü Paragrafının (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(a) Bir finansal teminat sözleşmesi TFRS 4’te yer alan sigorta sözleşmesi tanımını karşılıyor olsa dahi, devredilen riskin önemli olması durumunda, sözleşmeyle yükümlülük altına giren taraf bu Standardı uygular. Diğer yandan, sözleşmeyle yükümlülük altına giren tarafın, bu türden sözleşmeleri sigorta sözleşmesi olarak kabul ettiğini ve sigorta sözleşmelerine ilişkin muhasebe yöntemini kullandığını daha önce açıkça beyan etmiş olması durumunda, anılan finansal teminat sözleşmelerine uygulanmak üzere bu Standart ya da TFRS 4’ten biri tercih edilebilir. Bu Standardın uygulanması durumunda, 43 üncü Paragraf, sözleşmeyle yükümlülük altına girenin ilgili finansal teminat sözleşmesini başlangıçta gerçeğe uygun değerden muhasebeleştirmesini gerektirir. Finansal teminat sözleşmesinin karşılıklı pazarlık ortamında imzalanmış olması durumunda, başlangıçtaki gerçeğe uygun değer, aksi kanıtlanmadığı sürece büyük olasılıkla alınan prime eşittir. Diğer yandan finansal teminat sözleşmesi, başlangıçta, gerçeğe uygun değer farkı kâr veya zarara yansıtılan olarak tanımlanmadığı veya 29-37 nci ve UR 47-UR 52 nci Paragraflar uygulanmadığı sürece, sözleşmeyle yükümlülük altına giren taraf, söz konusu finansal teminat sözleşmesini aşağıdakilerden yüksek olanı üzerinden ölçer (finansal varlığın devrinin bilanço dışı bırakılmayı gerektirmemesi veya devam eden ilgi yaklaşımının söz konusu olması durumunda):

(i) TMS 37’ye uygun olarak belirlenen tutar; ve

(ii)Başlangıçta muhasebeleştirilen tutardan, uygunsa, TMS 18’e (bakınız: Paragraf 47 (c)) göre muhasebeleştirilen birikmiş itfa payının düşülmesi suretiyle bulunan tutar.”

MADDE 5– Aynı Standardın ayrılmaz parçası olan EK-A Uygulama Rehberinin 86 ncı Paragrafı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“UR86. Değer düşüklüğü zararı tutarının hesaplanması süreci, tek bir tutarla veya olası tutarları içeren bir değer aralığıyla sonuçlanabilir. İkinci durumda, işletme, finansal tabloların yayınlanması öncesinde bilanço tarihi itibariyle mevcut koşullara ilişkin eldeki tüm bilgileri dikkate almak suretiyle, anılan aralıktaki* en iyi tahmine eşit tutarda bir değer düşüklüğü zararı muhasebeleştirir.

·  TMS 37 Paragraf 39 bir dizi olası sonuç arasında en iyi tahminin nasıl belirleneceğine ilişkin açıklayıcı hükümler içerir.”

Yürürlük

MADDE 6 – Bu Tebliğ 31/12/2006 tarihinden sonra başlayan hesap dönemleri için geçerli olmak üzere, yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 7 – Bu Tebliğ hükümlerini Türkiye Muhasebe Standartları Kurulu yürütür.