|
Amaç
MADDE 1 – (1)
Bu Tebliğin amacı; “TFRS Yorum 12 İmtiyazlı Hizmet
Anlaşmaları” (TFRS Yorum 12) Türkiye
Finansal Raporlama Standardı Yorumunun yürürlüğe
konulmasıdır.
(2) Adı geçen Türkiye
Finansal Raporlama Standardı Yorumu bu Tebliğin 1
no’lu ekinde yer almaktadır.
Kapsam
MADDE 2 – (1)
Bu Tebliğin kapsamı TFRS Yorum 12’nin Ek/1’de yer alan
metninde belirlenmiştir.
Hukuki dayanak
MADDE 3 – (1)
Bu Tebliğ, 28/07/1981 tarih ve 2499 sayılı Sermaye
Piyasası Kanununun Ek-1 inci maddesi ile 24/02/2004
tarihli ve 2004/6924 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile
yürürlüğe giren Türkiye Muhasebe Standartları Kurulunun
Çalışmalarına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında
Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin (f) bendine dayanılarak
hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4
–
(1) Bu Tebliğde geçen;
(a) TMS:
Türkiye Muhasebe Standartlarını,
(b) TFRS:
Türkiye Finansal Raporlama
Standartlarını,
(c) Yorum:
Türkiye
Finansal Raporlama
Standartları ile ilgili olarak uygulamaya yön vermek veya
standartlara açıklık kazandırmak üzere Kurul onayı ile
kamuoyuna duyurulan metni,
ifade eder.
Yürürlük
ve uygulamaya ilişkin hükümler
MADDE 5
–
(1) Bu Tebliğin 1 no’lu ekinde
yer alan TFRS Yorum 12, 31/12/2007 tarihinden sonra
başlayan hesap dönemlerinde uygulanmak üzere yürürlüğe
girer. İsteyen işletmeler bu hükümler çerçevesinde TFRS
Yorum 12’yi 31/12/2007 tarihli
finansal tablolarında uygulayabilirler.
(2) TFRS
Yorum 12’yi, 31/12/2007 tarihli
finansal tablolarında uygulamayan işletmeler,
31/12/2007 tarihli finansal
tablolarında;
(a) “TFRS 1
Türkiye Finansal Raporlama
Standartlarının İlk Uygulaması” Türkiye
Finansal Raporlama
Standardının 9,12,13 ve 25H Paragraflarını, bu Tebliğin 2
no’lu ekinde yer alan
şekliyle,
uygularlar.
Yürütme
MADDE 6
–
(1) Bu Tebliğ hükümlerini Türkiye Muhasebe Standartları
Kurulu yürütür.
EK 1
TFRS Yorum 12
İmtiyazlı Hizmet Anlaşmaları
İlgili Düzenlemeler
·
Finansal
Tabloların Hazırlanma ve Sunulma Esaslarına İlişkin
Kavramsal Çerçeve
·
TFRS 1 Türkiye
Finansal Raporlama
Standartlarının İlk Uygulaması
·
TFRS 7
Finansal Araçlar: Açıklamalar
·
TMS 8 Muhasebe Politikaları,
Muhasebe Tahminlerinde Değişiklikler ve Hatalar
·
TMS 11 İnşaat Sözleşmeleri
·
TMS 16 Maddi Duran Varlıklar
·
TMS 17 Kiralama İşlemleri
·
TMS 18 Hasılat
·
TMS 20 Devlet Teşviklerinin
Muhasebeleştirilmesi ve Devlet Yardımlarının Açıklanması
·
TMS 23 Borçlanma Maliyetleri
·
TMS 32
Finansal Araçlar: Sunum
·
TMS 36 Varlıklarda Değer
Düşüklüğü
·
TMS 37 Karşılıklar, Koşullu
Borçlar ve Koşullu Varlıklar
·
TMS 38 Maddi Olmayan Duran
Varlıklar
·
TMS 39
Finansal Araçlar: Muhasebeleştirme ve Ölçme
·
TFRS Yorum 4 Sözleşmenin
Kiralama İşlemi Kapsayıp Kapsamadığının Belirlenmesi
·
TMS Yorum 29 Açıklama-
İmtiyazlı Hizmet Anlaşmaları
Ön Bilgi
1
Birçok ülkede, yol, köprü, tünel, hapishane, hastane,
havalimanı, su dağıtım tesisleri, enerji tedariki ve
telekomünikasyon şebekeleri gibi kamu hizmetlerine ilişkin
altyapı; geleneksel olarak kamu sektörü tarafından inşa
edilmekte, işletilmekte, bakımı yapılmakta ve kamu bütçesi
ödeneğinden finanse edilmektedir.
2
Bazı ülkelerde, devlet, söz konusu altyapının
geliştirilmesine, finanse edilmesine, işletilmesine ve
bakımına özel sektör katılımını sağlamak amacıyla
sözleşmeye dayalı hizmet anlaşmaları düzenlemektedir.
Altyapı hâlihazırda mevcut olabilir veya hizmet anlaşması
dönemi sırasında inşa ediliyor olabilir. Bu Yorum
kapsamındaki bir anlaşmada tipik olarak, kamu hizmeti
sağlamak amacıyla kullanılan altyapıyı inşa eden veya
altyapıyı yenileyen (örneğin altyapının kapasitesini
artırarak) ve belli bir dönem içerisinde altyapıyı
işleten ve altyapının bakımını yapan bir özel sektör
işletmesi (işletmeci) yer alır. İşletmeciye, anlaşma
dönemi boyunca vermiş olduğu hizmetlerin karşılığında bir
ödeme yapılır. Söz konusu anlaşma, performans standartları
ve fiyatların düzenlenmesine yönelik mekanizmalar ile
ihtilafların çözümüne yönelik anlaşmaları belirleyen bir
sözleşme tarafından yürütülür. Sözü edilen anlaşma,
genellikle ‘yap-işlet-devret’, ‘iyileştir-işlet-devret’
veya ‘kamudan özel sektöre’ imtiyazlı hizmet anlaşması
olarak tanımlanır.
3
Bu hizmet anlaşmalarının bir özelliği, yükümlülüğün kamu
hizmeti niteliğinin işletmeci tarafından üstlenilmesidir.
Kamu politikası, hizmetleri işleten tarafın kimliğine
bakılmaksızın kamuya sunulan altyapıya ilişkin hizmetler
içindir. Hizmet anlaşması, sözleşmeye dayalı olarak,
işletmeciyi kamu sektörü işletmesi adına hizmetleri kamuya
sunma konusunda yükümlü kılar. Hizmet anlaşmalarının
diğer yaygın özellikleri aşağıdaki gibidir:
(a)
Hizmet anlaşmasını yapan taraf (imtiyazı tanıyan), devlet
kurumları dahil olmak üzere, bir kamu sektörü işletmesi
veya hizmeti sunma sorumluluğunun devredildiği bir özel
sektör işletmesidir.
(b)
İşletmeci, altyapının ve ilgili hizmetlerin en azından
bazılarının yönetiminden sorumludur ve sadece imtiyazı
tanıyan taraf adına vekil olarak hareket etmez.
(c)
Sözleşme, işletmeci tarafından toplanacak başlangıç
fiyatlarını belirler ve hizmet anlaşması dönemi boyunca
fiyat değişikliklerini düzenler.
(d)
İşletmeci, başlangıçta altyapıyı hangi tarafın finanse
ettiğine bakmaksızın az miktarda bedel karşılığında veya
hiçbir ek bedel almadan anlaşma döneminin sonunda
belirlenmiş koşullar çerçevesinde altyapıyı, imtiyazı
tanıyana teslim etmekle yükümlüdür.
Kapsam
4
Bu Yorum, kamudan özel sektöre verilen imtiyazlı hizmet
anlaşmalarının işletmeciler tarafından
muhasebeleştirilmesini düzenler.
5
Bu Yorum, aşağıdaki koşulların gerçekleşmesi durumunda
kamudan özel sektöre verilen imtiyazlı hizmet anlaşmaları
için geçerlidir:
(a)
İmtiyazı tanıyanın, işletmecinin altyapı ile hangi
hizmetleri vermesi gerektiğini, bu hizmetleri kimin için
vermesi gerektiğini ve hangi fiyat üzerinden vermesi
gerektiğini denetlemesi veya düzenlemesi durumunda ve
(b)
İmtiyazı tanıyanın; mülkiyet, intifa hakkı
ya da başka bir vasıtayla,
anlaşma döneminin sonunda altyapıya ilişkin mevcut
herhangi bir önemli hak/payı kontrol etmesi durumunda.
6
Kamudan özel sektöre verilen imtiyazlı hizmet anlaşmasında
bütün yararlı ömrü boyunca (tüm yararlı ömre tabi
varlıklar) kullanılan altyapı, 5(a) Paragrafında
belirtilen koşulların karşılanması halinde bu Yorumun
kapsamına girer. UR1-UR8 Paragrafları, kamudan özel
sektöre verilen imtiyazlı hizmet anlaşmalarının bu Yorumun
kapsamına girip girmediğinin ve ne derecede bu Yorumun
kapsamına girdiğinin belirlenmesini düzenler.
7
Bu Yorum, aşağıda belirtilen her iki madde için de
geçerlidir:
(a)
İşletmecinin hizmet anlaşması nedeniyle inşa ettiği veya
üçüncü bir taraftan elde ettiği altyapı; ile
(b)
İmtiyazı tanıyanın hizmet anlaşmasının amacı doğrultusunda
işletmeciye imtiyaz hakkı tanıdığı mevcut altyapı.
8
Bu Yorum, hizmet anlaşmasına girmeden önce işletmeci
tarafından maddi duran varlık olarak elde tutulan ve
muhasebeleştirilen altyapının muhasebeleştirilmesini
düzenlemez. Bu tür bir altyapı için
TFRS’lerin bilanço dışı bırakmaya ilişkin hükümleri
(TMS 16’da belirtilen) uygulanır.
9
Bu Yorum, imtiyazı tanıyanlarca yapılan muhasebeleştirme
işlemlerini düzenlemez.
Konular
10
Bu Yorum, imtiyazlı hizmet anlaşmalarındaki
yükümlülüklerin ve ilgili hakların muhasebeleştirilmesine
ve ölçülmesine ilişkin genel ilkeleri belirler. İmtiyazlı
hizmet anlaşmalarının açıklama bilgilerine ilişkin
hükümler TMS Yorum 29 : Açıklama-İmtiyazlı Hizmet
Anlaşmaları kapsamında yer alır. Bu Yorumda düzenlenen
konular aşağıdakilerdir:
(a)
İşletmecinin altyapı üzerindeki haklarının kullanımı;
(b)
Anlaşma bedellerinin muhasebeleştirilmesi ve ölçülmesi;
(c)
İnşaat veya yenileme hizmetleri;
(d)
İşletme hizmetleri;
(e)
Borçlanma maliyetleri;
(f)
Bir finansal varlığın ve maddi
olmayan duran varlığın sonraki muhasebeleştirme işlemi;
(g)
İmtiyazı tanıyan tarafından işletmeciye sunulan kalemler.
Görüş Birliği
İşletmecinin
altyapı üzerindeki haklarının kullanımı
11
Bu Yorum kapsamına giren altyapı, işletmecinin maddi duran
varlığı olarak muhasebeleştirilmez; çünkü sözleşmeye
dayalı olarak yapılan hizmet anlaşmaları, işletmeciye kamu
hizmeti altyapısının kullanımının denetlenmesi hakkını
devretmez. İşletmeci, sözleşmede belirlenen şartlar
çerçevesinde imtiyazı tanıyan adına kamu hizmetlerini
sunmak üzere altyapıyı işletmek için imtiyaz hakkına
sahiptir.
Anlaşma bedelinin muhasebeleştirilmesi
ve ölçülmesi
12
Bu Yorumun kapsamına giren sözleşmeye dayalı anlaşmaların
şartları uyarınca, işletmeci, bir hizmet sunucusu olarak
hareket eder. İşletmeci, bir kamu hizmetinin sunulması
için kullanılan altyapıyı inşa eder veya yeniler (inşaat
veya yenileme hizmetleri) ve belirlenen dönem boyunca bu
altyapıyı işletir ve altyapının bakımını (işletme
hizmetleri) gerçekleştirir.
13
İşletmeci, gerçekleştirdiği hizmetler için TMS 11 ve TMS
18 uyarınca hâsılatını muhasebeleştirir ve ölçer.
İşletmecinin tek bir sözleşme veya anlaşma çerçevesinde
birden fazla hizmet gerçekleştirmesi durumunda (örneğin,
inşaat veya yenileme hizmetleri ile işletme hizmetleri)
alınan veya alınacak bedel, tutarlar ayrı
ayrı tanımlanabildiği zaman,
verilen hizmetlerin gerçeğe uygun değerleri oranında
dağıtılır. Söz konusu bedelin niteliği, daha sonra nasıl
muhasebeleştirileceğini belirler.
Finansal varlık ve maddi olmayan duran varlık
olarak elde edilen bedelin daha sonra
muhasebeleştirilmesi, aşağıda yer alan 23-26
ncı Paragraflarda detaylı bir
şekilde açıklanmıştır.
İnşaat veya yenileme hizmetleri
14
İşletmeci, inşaat veya yenileme hizmetlerine ilişkin
hâsılatı ve maliyetleri TMS 11’e göre muhasebeleştirir.
İmtiyazı tanıyan tarafından işletmeciye
verilen karşılık
15
İşletmeci, inşaat veya yenileme hizmeti veriyorsa,
işletmeci tarafından alınan veya alınacak bedel, hizmetin
gerçeğe uygun değeri üzerinden muhasebeleştirilir. Söz
konusu bedel,
(a)
Bir finansal varlık veya
(b)
Bir maddi olmayan duran varlık
hakları olabilir.
16
İşletmeci, bir finansal
varlığı, inşaat hizmetleri karşılığında imtiyazı tanıyanın
verdiği veya imtiyazı tanıyanın talimatı doğrulusunda
verilen nakit veya diğer bir finansal
varlığı elde etmeye ilişkin sözleşmeden doğan koşulsuz bir
hakka sahip olduğu ölçüde muhasebeleştirir; anlaşma
genellikle hukuken icra edilebilir olduğundan, imtiyazı
tanıyanın çok az miktarda, ki o da varsa, ödemeyi yapmama
takdiri vardır. Ödeme, işletmecinin altyapının belirlenen
kalite veya etkinlik gereklerini karşıladığını garanti
etmesi koşuluna bağlı olsa dahi, imtiyazı tanıyan taraf,
işletmeciye (a) belirlenen veya belirlenebilen tutarı veya
(b) eğer varsa, kamu hizmeti kullanıcılarından tahsil
edilen tutarlar ile belirlenen veya belirlenebilen
tutarlar arasındaki açığı ödemeyi sözleşmeye dayalı olarak
taahhüt ediyorsa, işletmecinin nakit tahsil etmeye ilişkin
koşulsuz bir hakkı vardır.
17
İşletmeci, maddi olmayan bir duran varlığı, kamu hizmeti
kullanıcılarından ücret tahsil etme hakkını (lisans) elde
ettiği ölçüde muhasebeleştirir. Kamu hizmeti
kullanıcılarından ücret tahsil etme hakkı, nakit elde
etmek için koşulsuz bir hak değildir; çünkü tutarlar,
kamunun hizmeti kullandığı ölçüde koşula bağlıdır.
18
İşletmeciye, sunduğu inşaat hizmetleri karşılığında kısmen
finansal varlıklarla kısmen de
maddi olmayan duran varlıklarla ödeme yapılıyorsa,
işletmecinin elde ettiği bedelin her bir unsurunun ayrı
ayrı muhasebeleştirilmesi
gereklidir. Her iki unsur için alınan veya alınacak bedel
başlangıçta, alınan veya alınacak bedelin gerçeğe uygun
değeri üzerinden muhasebeleştirilir.
19
İmtiyazı tanıyan tarafından işletmeciye verilen bedelin
niteliği, sözleşme şartları ve var olduğu zamandaki ilgili
borçlar hukuku hükümleri esas alınarak belirlenir.
İşletme Hizmetleri
20
İşletmeci, işletme hizmetlerine ilişkin hâsılatı ve
maliyetleri TMS 18’e göre muhasebeleştirir.
Altyapıyı belirlenen hizmet verebilir
düzeye çıkarmaya ilişkin sözleşmeden doğan yükümlülükler
21
İşletmeci, hizmet anlaşmasının sonunda, altyapı imtiyazı
tanıyana teslim edilmeden önce, (a) altyapıyı belirlenen
hizmet verebilir düzeyde muhafaza etmek veya (b) altyapıyı
belirlenen bir duruma çıkarmak için lisansının bir koşulu
olarak yerine getirmesi gereken sözleşmeden doğan
yükümlülüklere sahip olabilir. Herhangi bir yenileme
unsuru haricinde (bakınız Paragraf 14) sözleşmeden doğan
altyapıyı muhafaza etme ve iyileştirme yükümlülükleri, TMS
37 uyarınca muhasebeleştirilir ve ölçülür; örneğin,
bilânço tarihindeki mevcut yükümlülüğün yerine getirilmesi
için yapılması gereken harcamaya yönelik en iyi tahminde
olduğu gibi.
İşletmeci tarafından katlanılan
borçlanma maliyeleri
22
TMS 23 uyarınca, anlaşmadan kaynaklanan borçlanma
maliyetleri, işletmecinin maddi olmayan bir duran varlığı
(kamu hizmeti kullanıcılarından ücret tahsil etme hakkı)
elde etmeye yönelik sözleşmeden doğan bir hakkı
bulunmadıkça, maliyetlere katlanılan dönem içerisinde bir
gider olarak muhasebeleştirilir. Bu durumda, anlaşmadan
kaynaklanan borçlanma maliyetleri, anlaşmanın düzenlenme
aşaması sırasında bu Standart uyarınca izin verilen
alternatif işlem çerçevesinde aktifleştirilebilir.
Finansal
varlık
23
TMS 32 ve TMS 39 ile TFRS 7, 16 ncı
ve 18 inci Paragraflar uyarınca muhasebeleştirilen
finansal varlıklar için
geçerlidir.
24
İmtiyazı tanıyan tarafından veya imtiyazı tanıyanın
talimatı ile ödenmesi gereken tutar, TMS 39 çerçevesinde,
(a)
Bir borç veya alacak,
(b)
Satılmaya hazır bir finansal
varlık veya
(c)
İlk muhasebeleştirme esnasında belirtilmiş olması halinde,
ilgili sınıflandırma koşulları gerçekleştiyse gerçeğe
uygun değer farkı kar veya zarara yansıtılan
finansal varlık
olarak muhasebeleştirilir.
25
İmtiyazı tanıyan tarafından ödenmesi gereken tutar, borç
olarak veya alacak olarak ya
da satılmaya hazır finansal
varlık olarak muhasebeleştirilirse TMS 39, etkin faiz
yöntemi kullanılarak hesaplanan faizin kar veya zararda
muhasebeleştirilmesini gerektirir.
Maddi Olmayan Duran Varlık
26
TMS 38, 17 nci ve 18 inci
Paragraflar uyarınca muhasebeleştirilen maddi olmayan
duran varlıklar için geçerlidir. TMS 38’in 45–47
nci Paragrafları, parasal
olmayan varlık ya da varlıklar
veya parasal ve parasal olmayan varlıkların bir bileşimi
karşılığında elde edilmiş maddi olmayan duran varlıkların
ölçülmesini düzenler.
İmtiyazı tanıyan tarafından işletmeciye
sunulan kalemler
27
11 inci Paragraf çerçevesinde, hizmet anlaşmasının amacı
doğrultusunda imtiyazı tanıyan tarafından işletmeciye
imtiyaz hakkı tanınan altyapı kalemleri, işletmecinin
maddi duran varlığı olarak muhasebeleştirilmez. İmtiyazı
tanıyan aynı zamanda, işletmecinin istediği gibi elinde
tutabileceği veya tasarrufta bulunabileceği diğer
kalemleri de işletmeciye sağlayabilir. Bu varlıklar,
imtiyazı tanıyan tarafından hizmetlerin karşılığı olarak
ödenecek bedelin bir kısmını oluşturuyorsa, bu varlıklar
TMS 20’de tanımlandığı gibi devlet teşvikleri değildir. Bu
varlıklar, işletmecinin varlıkları olarak
muhasebeleştirilir, ilk muhasebeleştirme sırasında gerçeğe
uygun değerinden ölçülür. İşletmeci, varlıkların
karşılığında üstlendiği yerine getirilmeyen yükümlülüklere
ilişkin olarak bir borç muhasebeleştirir.
28
“-“
Geçiş
29 30 uncu Paragraf
çerçevesinde, muhasebe politikalarındaki değişiklikler,
TMS 8 uyarınca muhasebeleştirilir, örneğin geriye dönük
olarak.
30 Herhangi bir özel hizmet
anlaşması için işletmecinin sunulan en erken dönemin
başlangıcında geriye dönük olarak bu Yorumu uygulaması
mümkün değilse, işletmeci,
(a) Sunulan en erken dönemin başlangıcında
var olan finansal varlıkları
ve maddi olmayan duran varlıkları muhasebeleştirir;
(b) Söz konusu
finansal varlıkların ve maddi olmayan duran
varlıkların (önceden sınıflandırılmış olmalarına rağmen)
ilgili tarihteki defter değerleri olarak daha önceki
defter değerlerini kullanır ve
(c) Tutarların cari dönemin başlangıcında
olduğu gibi değer düşüklüğü için test edildiği durumda,
mümkün oldukça, ilgili tarihte değer düşüklüğü için
muhasebeleştirilen finansal
varlıkları ve maddi olmayan duran varlıkları test eder.
Ek A
Uygulama Rehberi
Bu ek, bu Yorumun ayrılmaz bir
parçasıdır.
Kapsam (Paragraf 5)
UR 1 Bu Yorumun 5 inci Paragrafı,
aşağıdaki koşullar gerçekleştiğinde, altyapının bu
Yorumun kapsamına girdiğini belirtir:
(a)
imtiyazı tanıyanın, işletmecinin altyapı ile hangi
hizmetleri vermesi gerektiğini, bu hizmetleri kimin için
vermesi gerektiğini ve hangi fiyat üzerinden vermesi
gerektiğini denetlemesi veya düzenlemesi durumunda;
(b) İmtiyazı tanıyanın; mülkiyet, intifa
hakkı ya da başka bir
vasıtayla, anlaşma döneminin sonunda altyapıya ilişkin
mevcut herhangi bir önemli hak/payı kontrol etmesi
durumunda.
UR 2 (a) koşulunda belirtilen denetim
ve düzenleme fonksiyonları sözleşme
ya da başka bir vasıtayla (bir düzenleyici
vasıtasıyla) düzenlenebilir ve çıktının bir kısmının
ya da tamamının başka
kullanıcılar tarafından alındığı durumlarla birlikte
imtiyazı tanıyanın çıktının tamamını elde ettiği durumları
kapsar. Bu koşul gerçekleştirilirken, imtiyazı tanıyan
taraf ve ilgili taraflar birlikte dikkate alınır. İmtiyazı
tanıyan bir kamu sektörü kuruluşu ise, kamu çıkarı için
hareket eden düzenleyicilerle birlikte kamu sektörü bir
bütün olarak, bu Yorumun amaçları doğrultusunda imtiyazı
tanıyanla ilgili olarak kabul edilir.
UR 3 (a) koşulunun amaçları
doğrultusunda, imtiyazı tanıyanın fiyat üzerinde tam
kontrolünün olması gerekmez: fiyatın imtiyazı tanıyan
tarafından, sözleşme veya düzenleyici tarafından (örneğin
bir tavan fiyat oranı tarafından) düzenlenmesi yeterlidir.
Ancak, ilgili koşul, anlaşmanın özü için uygulanır. Sadece
uzak durumlarda uygulanabilecek bir tavan fiyat oranı gibi
esas olmayan özellikler, göz ardı edilir. Bunun aksine
örneğin, sözleşmenin işletmeciye fiyatları belirleme
özgürlüğünü tanıması ancak fazla karın imtiyazı tanıyana
iade edilmesi durumunda,,işletmecinin kazancı tavan fiyat
oranına göre belirlenir ve denetim testinin fiyat bileşeni
koşulu karşılanmış olur.
UR 4 (b) koşulunun amaçları
doğrultusunda, imtiyazı tanıyanın mevcut herhangi bir
önemli hak/pay üzerindeki denetimi hem işletmecinin
altyapıyı satmasını veya ipotek etmesini kısıtlamalı hem
de imtiyazı tanıyana anlaşma süresince sürekli olarak
kullanım hakkını vermelidir. Altyapıya ilişkin mevcut
hak/pay, vadesi gelmiş ve anlaşma döneminin sonunda
beklenen koşuldaymış gibi olan altyapının tahmin edilen
cari değeridir.
UR 5 Denetim, yönetimden
ayrılmalıdır. İmtiyazı tanıyan, hem Paragraf 5 (a)’da
tanımlanan denetimi hem de altyapıya ilişkin mevcut
herhangi bir önemli hak/payı elinde bulunduruyorsa
işletmeci, çoğu durumda yönetime ilişkin geniş takdir
yetkisine sahip olsa dahi, sadece imtiyazı tanıyan adına
altyapıyı yönetiyordur.
UR 6 (a) ve (b) koşulları birlikte,
gerekli değiştirmeler dahil olmak üzere (bakınız Paragraf
21), altyapının ekonomik ömrünün tamamın ne zaman imtiyazı
tanıyan tarafından denetleneceğini belirler. Örneğin,
işletmecinin anlaşma süresince altyapının bir kısmını
değiştirmesi gerekiyorsa (örneğin, yolun üst tabakasını
veya bir binanın çatısını), ilgili altyapı kalemi bir
bütün olarak dikkate alınır. Bu nedenle, imtiyaz sahibi
değiştirilen ilgili parçanın nihai durumuna ilişkin mevcut
herhangi bir önemli hak/payı denetliyorsa (b) koşulu,
değiştirilen kısım dahil olmak üzere altyapının tamamı
için gerçekleşmiş olur.
UR 7 Bazen altyapının kullanımı
Paragraf 5(a)’da belirtildiği gibi kısmen düzenlenebilir
ve kısmen de düzenlenmeyebilir. Ancak, bu anlaşmalar,
birçok türde olabilir:
(a)
Fiziki olarak ayrılabilen ve bağımsız olarak işletilebilen
ve TMS 36’da tanımlandığı gibi nakit yaratan birim
tanımını karşılayan herhangi bir altyapı, tamamen
düzenlenmemiş amaçlar için kullanılıyorsa ayrıca
incelenir. Örneğin, bu durum, kalan kısmı imtiyazı tanıyan
tarafından kamu hastalarını tedavi etmek için kullanılan
bir hastanenin özel kısmı için geçerli olabilir.
(b)
Sadece yardımcı faaliyetler (hastanedeki bir dükkân gibi)
düzenlenmediği zaman, denetim testleri, bu faaliyetler
yokmuş gibi uygulanır; çünkü imtiyazı tanıyanın Paragraf
5’te açıklandığı gibi hizmetleri denetlemesi durumunda
yardımcı faaliyetlerin varlığı, imtiyazı tanıyanın altyapı
denetiminden çıkmaz.
UR 8 İşletmeci, Paragraf UR7(a)’da
tanımlanan ayrılabilir altyapıyı veya Paragraf UR7(b)’de
tanımlanan düzenlenmeyen yardımcı hizmetleri sağlamak
amacıyla kullanılan tesisleri kullanma hakkına sahip
olabilir. Her iki durumda da, imtiyazı tanıyan tarafından
işletmeciye verilen ve özünde kiralama işlemi olan bir
işlem söz konusu olabilir; böyle bir durumda bu işlem, TMS
17 uyarınca muhasebeleştirilir.
EK 2
TFRS Yorum 12’yi 31/12/2007 tarihli
finansal tablolarında
uygulamayan işletmeler için TFRS 1 Standardının 31/12/2007
tarihli finansal tablolarda
uygulanacak olan Paragrafları
Paragraf 9
“9. Diğer Standartlarda yer alan
geçiş hükümleri, halihazırda
TFRS’leri uygulayan bir
işletmenin muhasebe politikasındaki değişikliklere
uygulanır; söz konusu hükümler 25D, 25H, 34A ve 34B
Paragrafları hariç, TFRS’yi
ilk kez uygulayan işletmelerin
TFRS’ye geçişinde
uygulanmaz.”
12 nci
Paragrafın (a) bendi
“12. (a) 13-25H ve 36A-36C Paragrafları,
diğer TFRS’lerin bazı
hükümlerinden muafiyet sağlar.”
13 üncü Paragrafın (l) bendinden sonra
gelmek üzere (m) bendi
“13. (m) “TFRS Yorum 12 İmtiyazlı Hizmet
Anlaşmaları” Yorumuna uygun olarak muhasebeleştirilen bir
finansal varlık veya maddi
olmayan duran varlık (Paragraf 25H).”
25G Paragrafından sonra gelmek üzere
başlık ve 25H Paragrafı
“İmtiyazlı hizmet anlaşmaları
25H. TFRS’yi
ilk kez uygulayan işletme TFRS Yorum 12
geçiş hükümlerini
uygulayabilir.”
|
