|
Amaç
Madde 1 —
Bu Tebliğin amacı; borçlanma
maliyetlerine ilişkin 23 nolu Türkiye Muhasebe Standardının
yürürlüğe konulmasıdır.
Adı geçen Türkiye Muhasebe Standardı bu Tebliğ ekinde yer
almıştır.
Kapsam
Madde 2 — Borçlanma maliyetlerine
ilişkin Türkiye Muhasebe Standardının kapsamı ekli TMS 23 metninde yer
almaktadır.
Hukuki Dayanak
Madde 3 — Bu Tebliğ, 28/7/1981
tarih ve 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun Ek-1 inci maddesi ile
24/2/2004 tarihli ve 2004/6924 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile
yürürlüğe giren Türkiye Muhasebe Standartları Kurulunun Çalışmalarına
İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin (b)
bendine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4 — Bu Tebliğde geçen;
TMSK ve Kurul: Türkiye Muhasebe Standartları Kurulunu,
TMS: Türkiye Muhasebe Standartlarını,
ifade eder.
Yürürlük
Madde 5 — Bu Tebliğ 31/12/2005
tarihinden sonra başlayan hesap dönemleri için geçerli olmak üzere
yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 6 — Bu Tebliğ hükümlerini
Türkiye Muhasebe Standartları Kurulu yürütür.
Türkiye Muhasebe Standardı
(TMS 23)
Borçlanma Maliyetleri
Amaç
Bu Standardın amacı, borçlanma maliyetlerinin
muhasebeleştirilme esaslarını açıklamaktır. Bu Standart, genel uygulama
olarak borçlanma maliyetlerinin oluştuğu anda gider olarak
muhasebeleştirilmesini gerektirir. Bununla birlikte Standart, alternatif
bir uygulama olarak; özellikli bir varlığın satın alınması, inşaatı veya
üretimi ile doğrudan ilgili olan borçlanma maliyetlerinin
aktifleştirilmesine izin verir.
Kapsam
1. Bu Standart, borçlanma maliyetlerinin
muhasebeleştirilmesinde uygulanır.
2. "-"
3. Borç olarak sınıflandırılmayan imtiyazlı hisse senedi
dahil olmak üzere, özkaynakların gerçekleşen veya tahmini maliyetleri
ile ilgili konular bu Standardın kapsamında değildir.
Tanımlar
4. Bu Standartda geçen terimlerin anlamları aşağıdaki
gibidir:
Borçlanma maliyetleri: Bir işletme tarafından
yapılan borçlanmalarla ilgili olarak katlanılan faiz ve diğer
giderlerdir.
Özellikli varlıklar: Amaçlanan kullanıma veya satışa
hazır duruma getirilebilmesi zorunlu olarak uzun bir süreyi gerektiren
varlıklardır.
5. Borçlanma maliyetleri arasında aşağıdakiler sayılabilir:
(a) Kredili mevduat hesabı ile kısa ve uzun vadeli
borçlanmalara uygulanan faizler,
(b) Borçlanmalarla ilgili iskonto ve primlerin itfaları,
(c)
Borç anlaşmalarının düzenlenmeleri ile ilgili olarak
oluşan diğer maliyetlerin itfaları,
(d) "TMS 17 Kiralama
İşlemleri" Standardı uyarınca finansal tablolara yansıtılan
finansal kiralamalara ilişkin borçlanma maliyetleri, ve
(e) Yabancı para ile
borçlanmalarda, faiz maliyetlerine yönelik düzeltme olarak
dikkate alındıkları ölçüde olmak üzere, kur farkları.
6. Özellikli varlıklara örnek olarak; satılabilir duruma
getirilmesi uzun bir süreyi gerektiren stoklar, üretim tesisleri, enerji
üretim tesisleri ve yatırım amaçlı gayrimenkuller gösterilebilir. Diğer
yatırımlar ile sürekli olarak veya kısa bir süre içerisinde büyük
miktarlarda tekrarlanarak üretilen stoklar özellikli varlık değildir.
Elde edildiklerinde amaçlanan kullanıma veya satışa hazır olan varlıklar
da özellikli varlık sayılmaz.
Borçlanma maliyetleri-temel yöntem
Muhasebeleştirme
7. Borçlanma maliyetleri oluştukları dönemde gider olarak
finansal tablolara yansıtılır.
8. Temel yöntemde, borçlanmanın niteliğine ve yöntemine
bakılmaksızın, borçlanma maliyetleri oluştukları dönemde gider olarak
muhasebeleştirilir.
Açıklama
9. Borçlanma maliyetleri ile ilgili olarak uygulanan
muhasebe politikaları finansal tablo dipnotlarında açıklanır.
Borçlanma maliyetleri – alternatif
yöntem
Muhasebeleştirme
10. Borçlanma maliyetleri, bu Standardın 11 inci
paragrafına uygun olarak aktifleştirilmedikleri sürece, oluştukları
dönemde gider olarak muhasebeleştirilir.
11. Bir özellikli varlığın satın alınması, inşaatı veya
üretimi ile doğrudan ilişkisi kurulabilen borçlanma maliyetleri, ilgili
özellikli varlığın maliyetinin bir unsuru olarak aktifleştirilir.
Aktifleştirilebilecek borçlanma maliyetlerinin tutarı bu Standarda uygun
olarak belirlenir.
12. Alternatif yönteme göre; bir özellikli varlığın satın
alınması, inşaatı veya üretimi ile doğrudan ilgisi bulunan borçlanma
maliyetleri ilgili varlığın maliyetine dahil edilir. Bu tür maliyetler
güvenilebilir bir biçimde ölçülebilmeleri ve gelecekteki ekonomik
yararlardan işletmenin faydalanabilmesinin muhtemel olması durumunda,
özellikli varlığın maliyetine dâhil edilir. Bunun dışındaki borçlanma
maliyetleri oluştukları dönemde gider olarak muhasebeleştirilir.
Aktifleştirilebilir borçlanma
maliyetleri
13. Bir özellikli varlığın satın alınması, inşaatı veya
üretimi ile doğrudan ilgili olan borçlanma maliyetleri, özellikli
varlıkla ilişkili harcamaların hiç yapılmamış olması durumunda ortaya
çıkmayacak borçlanma maliyetleridir. Bir işletme, münhasıran bir
özellikli varlığın elde edilmesi amacı ile borçlanmışsa, o varlıkla
ilgili olan borçlanma maliyetleri kolaylıkla belirlenebilir.
14. Belirli borçlanmalar ile bir özellikli varlık
arasındaki doğrudan bir ilişkinin tanımlanmasında ve ilgili harcamanın
hiç yapılmaması halinde kaçınılabilecek borçlanmaların belirlenmesi zor
olabilir. Örneğin; bu tür bir güçlük, finansman faaliyetlerinin tek bir
merkezden yürütüldüğü durumlarda meydana gelir. Bir şirketler
topluluğunun, borçlanma ihtiyaçları için çok sayıda değişik faiz oranlı
borçlanma araçları kullandığı ve bu fonları değişik esaslara göre grup
şirketlerine kullandırdığı durumlarda da güçlükler ortaya çıkar. Diğer
zorluklar ise, yüksek enflasyonlu ekonomilerde faaliyet gösteren bir
grubun, döviz üzerinden veya dövize endeksli olarak kullandığı krediler
ile döviz kurlarında dalgalanmalar olduğu durumlarda ortaya çıkar. Sonuç
olarak, özellikli varlıklarla doğrudan ilişkili borçlanma maliyetlerinin
tutarını belirlemek zordur ve yorum yapılmasını gerektirir.
15. Bir dönemde, özellikli bir varlığın elde edilmesi
amacıyla borç alınan fonlara ilişkin aktifleştirilebilecek borçlanma
maliyetleri tutarı; ilgili dönemde bu varlıklar için katlanılan toplam
borçlanma maliyetlerinden bu fonların geçici yatırımlarından elde edilen
gelirlerin düşülmesi sonucu belirlenen tutardır.
16. Özellikli bir varlığın finansmanına ilişkin yapılan
işlemler; fonların bir kısmının veya tamamının özellikli varlıklar için
kullanımından belli bir süre önce sağlanmasını ve bu süre için borçlanma
maliyetlerinin oluşması sonucunu doğurabilir. Böyle durumlarda bu fonlar
genellikle özellikli varlıklara ilişkin yatırım yapılana kadar geçici
yatırımlarla değerlendirilir. Bir döneme ilişkin aktifleştirilebilecek
borçlanma maliyetlerinin belirlenmesinde, bu tür borç alınmış fonlardan
sağlanan yatırım gelirleri katlanılan borçlanma maliyetlerinden
indirilir.
17. Bir işletmenin genel amaçlı olarak borçlandığı fonların
bir kısmının, bir özellikli varlığın finansmanı için kullanıldığı
durumlarda; aktifleştirilebilecek borçlanma maliyetlerinin tutarı,
ilgili varlığa ilişkin yapılan harcamalara uygulanacak bir aktifleştirme
oranı yardımı ile belirlenir. Bu aktifleştirme oranı, özellikli varlık
alımına yönelik yapılmış borçlanmalar hariç olmak üzere, işletmenin
ilgili dönem süresince mevcut tüm borçlarına ilişkin borçlanma
maliyetlerinin ağırlıklı ortalamasıdır. Bir dönem boyunca
aktifleştirilen borçlanma maliyetlerinin tutarı, ilgili dönem boyunca
oluşan borçlanma maliyetleri tutarını aşamaz.
18. Bazı durumlarda borçlanma maliyetlerinin ağırlıklı
ortalaması hesaplanırken hem ana ortaklık hem de bağlı ortaklıkların
borçlanma tutarları dikkate alınır. Diğer durumlarda, bağlı
ortaklıkların herbirinin kendi borçlanmalarına ilişkin ağırlıklı
ortalama borçlanma maliyetini kullanması uygun olacaktır.
Özellikli varlıkların defter
değerinin geri kazanılabilir tutarını aşan kısmı
19. Bir özellikli varlığın defter değeri veya beklenen
nihai maliyeti, geri kazanılabilir tutarını veya net gerçekleşebilir
değerini aşarsa; ilgili varlığın defter değeri, diğer Türkiye Muhasebe
Standartları’na uygun olarak azaltılır veya tamamen kayıtlardan silinir.
Belli durumlarda, azaltılan veya kayıttan silinen tutarlar, diğer
Türkiye Muhasebe Standartları’na uygun olarak yeniden kayıtlara alınır.
Aktifleştirmenin başlaması
20. Bir özellikli varlığın maliyetinin bir parçası olarak,
borçlanma maliyetlerinin aktifleştirilmesine aşağıdaki durumlarda
başlanır:
(a) Varlık için harcama yapıldığında;
(b) Borçlanma maliyetleri oluştuğunda;
(c) Bir varlığın amaçlanan kullanıma veya satışa hazır
duruma getirilmesi için gerekli işlemler başlatıldığında.
21. Bir özellikli varlığa ilişkin harcamalar sadece; nakit
ödeme, diğer varlıkların transferi veya faiz içeren yükümlülüklerin
üstlenilmesini kapsar. Söz konusu varlıkla ilgili olarak tahsil edilen
hakedişler ve devlet teşvikleri, özellikli varlığa ilişkin harcamalardan
düşülür. (Bakınız: TMS 20 Devlet Teşviklerinin Muhasebeleştirilmesi ve
Devlet Yardımlarının Açıklanması) Bir varlığın, önceki dönemlerde
aktifleştirilmiş olan borçlanma maliyetleri de dâhil olmak üzere, bir
dönem içerisindeki ortalama defter değeri; normal şartlar altında ilgili
dönemde aktifleştirme oranının uygulandığı harcamaların makul bir
tahminidir.
22. Bir varlığın amaçlanan kullanıma veya satışa hazır
duruma getirilmesi için gerekli işlemler; ilgili varlığın fiziksel
olarak inşa edilmesinden daha fazlasını ifade eder. Bu işlemler;
fiziksel inşaatın başlamasından önceki, gerekli izinlerin alınması gibi
teknik ve idari faaliyetleri içerir. Ancak bu tür faaliyetler, varlığın
durumunu değiştiren herhangi bir üretim veya gelişme olmaksızın varlığın
elde tutulmasını kapsamaz. Örneğin; bir arazinin inşaata hazır duruma
getirilmesine ilişkin işlemler sırasında oluşan borçlanma maliyetleri,
arazideki ilgili çalışmaların yapıldığı dönem boyunca aktifleştirilir.
Ancak, bina yapma amacıyla alınan bir arazinin herhangi bir gelişme
olmaksızın elde tutulması sırasında oluşan borçlanma maliyetleri
aktifleştirilemez.
Aktifleştirme işlemine ara
verilmesi
23. Bir varlığın amaçlanan kullanıma veya satışa hazır
duruma getirilmesi için gerekli işlemler uzun süreli kesintiye
uğradığında, borçlanma maliyetlerinin aktifleştirilmesine ara verilir.
24. Borçlanma maliyetleri, bir varlığın, amaçlanan
kullanıma veya satışa hazır duruma getirilmesi için gerekli işlemlerin
yapılmasına uzun süreli ara verildiği bir dönemde oluşabilir. Bu tür
maliyetler kısmen tamamlanmış varlıkların elde tutulmasından kaynaklanan
maliyetler olup, aktifleştirilmeleri mümkün değildir. Ancak, önemli
teknik ve idari çalışmalara devam edildiği bir dönemde normal olarak
borçlanma maliyetlerinin aktifleştirilmesine ara verilmez. İşlemlerdeki
geçici gecikmenin, varlığın amaçlanan kullanıma veya satışa hazır duruma
getirilmesi için gerekli işlemlerin kaçınılmaz bir parçası olduğu
durumlarda da borçlanma maliyetlerinin aktifleştirilmesine ara verilmez.
Örneğin, bir stok kaleminin olgunlaşması için ihtiyaç duyulan ek süre
boyunca veya yüksek su seviyesinin alışılagelmiş bir olay olduğu coğrafi
bir bölgede yapılmakta olan bir köprünün inşaatının yüksek su seviyesi
nedeniyle gecikmeye uğradığı ek sürelerde borçlanma maliyetlerinin
aktifleştirilmesine devam edilir.
Aktifleştirmenin sona ermesi
25. Bir varlığın amaçlanan kullanıma veya satışa hazır
duruma getirilmesi için gerekli tüm işlemler esas itibarıyla
tamamlandığında borçlanma maliyetlerinin aktifleştirilmesine son
verilir.
26. Normal şartlar altında, bir varlığın fiziken inşasının
tamamlanması; olağan idari işlemler devam etse dahi, ilgili varlığın
amaçlanan kullanıma veya satışa hazır olduğu anlamına gelir. Varlıkla
ilgili, müşterinin veya kullanıcının talebine göre, dekorasyon ve
benzeri küçük
işlemlere devam edilmesi tüm işlemlerin esas itibarıyla tamamlanmadığı
anlamına gelmez.
27. Bir özellikli varlığın yapımının parçalar halinde
tamamlandığı ve diğer parçaların yapımı devam ederken her bir parçanın
kullanılabildiği durumlarda; belli bir parçanın amaçlanan kullanıma veya
satışa hazır duruma getirilmesi için gerekli tüm işlemler esas
itibarıyla tamamlandığında, ilgili parçaya ilişkin borçlanma
maliyetlerinin aktifleştirilmesine son verilir.
28. Her biri bağımsız olarak kullanılabilen birkaç binadan
oluşan bir iş merkezi, diğer bölümlerde inşaat devam ederken her bir
bölümü ayrı olarak kullanılabilen bir özellikli varlığa örnek teşkil
eder. Çelik fabrikası gibi, aynı tesisin farklı bölümlerinde birbirini
takip eden çeşitli süreçler içeren bir endüstriyel tesis de, herhangi
bir parçasının kullanılabilmesi için bütünüyle tamamlanması gereken bir
özellikli varlığa örnektir.
Açıklama
29. Finansal tablolarda aşağıdaki açıklamalar yapılır:
(a) Borçlanma maliyetlerine ilişkin uygulanan muhasebe
politikaları,
(b) İlgili dönem boyunca aktifleştirilen borçlanma
maliyetlerinin tutarı,
(c) Aktifleştirilebilecek borçlanma maliyetleri tutarının
belirlenmesinde kullanılan aktifleştirme oranı.
Geçiş hükümleri
30. Bu Standardın ilk defa uygulanması muhasebe
politikalarında değişiklik gerektirdiğinde, finansal tablolar "TMS 8
Muhasebe Politikaları, Muhasebe Tahminlerinde Değişiklikler ve Hatalar"
Standardına göre düzeltilmelidir. Bu uygulamanın alternatifi olarak,
işletmelerce sadece bu Standardın yürürlük tarihinden sonra meydana
gelen ve aktifleştirme koşullarını sağlayan borçlanma maliyetleri
aktifleştirilir.
|